Social Encounters

Welcome to Facebook...the utopian wonderland where you make friends with 10 year-old cousins, 7 year-old nephews, new-borns and grandfathers you never met.

My latest 'Small Picture' which came published in the Mint newspaper on 22nd November 2013.

Read the high-resolution version here :  http://bit.ly/1igStZ9

The Musalman

Can you imagine a newspaper coming to your doorstep everyday with a postal stamp and your address handwritten on the front page? And what if the whole newspaper is HANDWRITTEN?

My latest Small picture for the Mint is about how I discovered 'The Musalman' - perhaps, the only HANDWRITTEN newspaper in the world! Beautifully visualised by Archana Sreenivasan, this is definitely my tribute to the team and their love for the labour! Take a look :)

Picture Shuroo

'Picture shuroo', the small picture I did for the Mint newspaper, bring back those nostalgic memories from the Sunday evenings of the Doordarshan era.

Initially set in Kerala, my script gradually shifted towards the north when Rupesh came on board as collaborator, as he grew up in Nasik. But the story remained the same, the moments too, only the characters changed slightly.

The last line in the script said "...the movies bonded us all together, for quite a long time...". And that's the essence of this Small picture too, from north to south, from Malayalam to Marathi - movies bind us all in a shared, collective experience.

'Picture Shuroo' is my bit for the 100th birthday of Indian Cinema we grew up with, a tribute to the film-makers we respect and the stories we'll always cherish!

Published in Mint Newspaper On May 8th 2013.

Read the high-res version here: http://mantaraycomics.com/images/stories/TSP/090_high_website.jpg

Nila

My short comic story NILA, based on Bharathapuzha got published in summer edition (April 2013) of Forbes Life magazine. This story is set in Thuruth, Aluva - My Mom's hometown. I was at the happiest while penning this down - the bridge, the trees, the villagers and their innocence - I just had to write my memories down with a pinch of pain in every panel. Thanks much Archana Sreenivasan for the illustrations and clicks, no one could have drawn this better for me!

The cover page

I can see me in this!

As she enters the village...

The flashback and the night...

വിജയത്തിന്റെ നഗരം

ആഗ്രയില്‍ നിന്നും കാലത്തെ യാത്ര തിരിച്ചതാണ്. ഇരുവശവുമുള്ള കാഴ്ചകള്‍ക്കായി കാറിന്റെ കണ്ണാടിച്ചില്ലുകള്‍ താഴ്ത്തി വച്ചിരിക്കുന്നു. വെയിലേറ്റു മങ്ങിത്തുടങ്ങിയ കൃഷിയിടങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ വന്നു മിന്നിമാഞ്ഞു പോകുന്ന ഇളംമഞ്ഞ  നിറമുള്ള  ചെറുമണിപ്പൂക്കളുടെ വലിയ തോപ്പുകള്‍.ഈ വഴികളിലൂടെയാവാം അക്ബര്‍  ചക്രവര്‍ത്തി കുതിരസവാരി നടത്തി ഗുരുവിനെ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ പോയിട്ടുണ്ടാവുക. ആഗ്രയില്‍ നിന്നും 40 കിലോമീറ്ററുകള്‍ അകലെയുള്ള ഫത്തേപ്പൂറിലേക്ക്, വിജയത്തിന്റെ നഗരം എന്നര്‍ത്ഥമുള്ള ഫത്തേപ്പൂര്‍ സിക്ക്റിയിലേക്ക്.

My Beloved

My Beloved is my first multi-page comic story out in the real world:) This is a contemporary love story, set in Kerala and Bangalore - portraying Annu and Nandu.

Got published in Mantaray's Mixtape #1 in Jan 2013. Billion thanks to Jasjyot for the gorgeous illustrations and Pratheek thomas, for being there, always.

Get Mixtape here:  https://www.instamojo.com/mantaraycomics/mixtape-1-1/

ഞങ്ങളുടെ കല്യാണം

അന്ന് ഞങ്ങളുടെ കല്യാണമായിരുന്നു. വരന്‍ വീട്ടില്‍ത്തന്നെയുണ്ട്, 

മുറചെക്കനാണ്. ആചാരപ്രകാരം ക്രിസ്ത്യന്‍ രീതിയിലുള്ള കല്യാണമാണ്. ആദ്യവിവാഹമാല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ആര്‍ഭാഡങ്ങളും ആഘോഷങ്ങലുമില്ല,  വീട്ടുകാരുടെ സഹകരണവുമില്ല. എങ്കിലും ഞാന്‍ അതിരാവിലെ തന്നെ ഉണര്‍ന്നു. മുറ്റത്ത്‌ വിരിഞ്ഞുനിന്ന വെള്ളനിറമുള്ള  പൂക്കളെല്ലാം കൂടയില്‍ പറിച്ചെടുത്തു, കരുതിവെച്ചിരുന്ന സാറ്റിന്‍ റിബ്ബണ്‍ ചേര്‍ത്ത് കെട്ടി ഭംഗിയുള്ള ബൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി. കണ്ണാടിയ്ക്ക് മുന്നില്‍ നിന്ന് തലമുടി വൃത്തിയായി ചീകികെട്ടി. വലിയ കമ്മലും മാലയുമണിഞ്ഞു. കണ്ണെഴുതി, നെറ്റിയില്‍ പൊട്ടുകുത്തി. തലേന്ന് പറിച്ചുവെച്ച് വിരിയിച്ച മുല്ലപ്പൂക്കള്‍ കൊരുത്ത് മുടിയില്‍ വെച്ചു, അതിനുമേലെ തൂവെള്ള നിറമുള്ള നെറ്റ് പുതച്ചു.   

പളം

ഉണങ്ങിപ്പോയ   കൊഞ്ചിനെ  പോലെ  ആയിരുന്നു  അയാള്‍ - അത്ര  തന്നെ  വളഞ്ഞതും  അതിലും  ഏറെ  നേര്‍ത്തതും. വാര്‍ദ്ധക്യത്തിന്റെ വരവറിയിച്ച് നരയുടെ  തുടിപ്പുകള്‍  അയാളുടെ മുഖത്ത്  അവിടിവടെയായി  തല  പൊക്കി  നിന്നു. തടിച്ച  ഒരു  ഉണക്കകൊമ്പ്  കയ്യില്‍  – അതായിരുന്നു  ബലം. നിരതെറ്റി  കുടുക്കിട്ട  ചെളിപുരണ്ട  ഷര്‍ട്ടും  മടക്കികുത്തിയ  ലുങ്കിയും  വേഷം. അതത്രയും മുഷിഞ്ഞു  നാറിയിരുന്നു, പക്ഷെ  എവിടെയും  കീറിയിരുന്നില്ല. പളം - അതായിരുന്നു  പേര്. ആരോ  പതിച്ചു  കൊടുത്ത  വിളിപ്പേര്. അതിന്റെ ഉത്ഭവവും  ഐതിഹ്യവും  അറിയില്ല. വികാരമറിയാത്ത മുഖവും സ്വരങ്ങള്‍ മറന്ന നാവും. കുഷ്ഠമില്ലാതിരുന്നിട്ടും അയാള്‍ കുഷ്ടരോഗിയെ ഓര്‍മപ്പെടുത്തി.

NOW SHOWING : NOWHERE TO "GO"

Rajiv Eipe - he does wonders with pencils!!! Ever since I saw Hush, Ever since I met him for the Hush signing event, I am his HUGE Fan :) The more I adore his work, the more and much more I adore his simplicity and humbleness. How soon he turned out to be my good friend and and gave life to this story of mine - NOW SHOWING, NOWHERE TO GO!

Published on July 4th in Mint

Read the high-res version here:

http://mantaraycomics.com/media/k2/items/cache/00d9b1e39f02d57be65ad2a9a6eaa3b8_XL.jpg

AND THEY SHALL RULE!

 I never used to read comics. Infact, Hush stands at first in the list!

 And never believed I could write for comics until this happened.

 "And They Shall rule"- a single page comic for  The Small picture by Manta ray,

 published in the Mint newspaper on 20th june 2012 -

 My first work ever published:)

Art :  Archana Sreenivasan

Read the high-res version here:

http://www.livemint.com/smallpicture.aspx?NavId=167


:)

ജാനകി മുക്ക്

ജാനകി മുക്കൊരു നാല്‍ക്കവലയാണ്.നാല്‍പ്പാത്തിമല ഇറക്കവും,
 പള്ളിക്കയറ്റവും, യൂണിവേഴ്സിറ്റി റോഡും ചന്തവഴിയും ഒക്കെ
 വന്ന് കൂട്ടുകൂടുന്ന നാല്‍ക്കവല.തങ്കച്ചേടുത്തീടെ മാടക്കടയും
 മണ്ണത്തുകാരുടെ റബ്ബറുംതോട്ടവും ചാര്‍ളിചേട്ടന്റെ ചായക്കടയും നവോദയ എന്ന വായനശാലയും പിന്നെ, കൊല്ലങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് ജാനകി തൂങ്ങി നിന്നാടിയ വരിയ്ക്കപ്ലാവുമെല്ലാം അതേപടി ഇന്നുമിവിടെയുണ്ട്.

ഉമിനീരും കള്ളക്കണ്ണീരും

അമ്മച്ചി മരിക്കാന്‍ കെടക്കുവാണ്.അമ്മച്ചിക്ക് തിമിരമൊണ്ട്, വലിവൊണ്ട്, പിന്നെ  ഹൃദ്രോഗവുമൊണ്ട്. പടിഞ്ഞാറേ മുറിയില്‍ അമ്മച്ചി മരിക്കാന്‍ 

കെടക്കുവാണ്.അവിടെ നിറയെ ആള്‍ക്കാരാണ് - "ഇതിനി നാളെ നേരം വെളുപ്പിക്കുന്ന മട്ടില്ല" -തങ്കച്ചേടുത്തി വന്ന് ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ പ്രവചിച്ചിട്ട് പോയി.കേട്ടപാതി, കേള്‍ക്കാത്ത പാതി അച്ഛനും കപ്യാരും പരിവാരങ്ങളുമെത്തി.മരണം നേരില്‍ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തവരും,കാണാന്‍ കൊതിയുള്ളവരും തിങ്ങിക്കൂടി. ആ  മുറിയ്ക്കുള്ളില്‍ കാലന്‍ എത്തിയിട്ടുണ്ടാവുമോ? ഉവ്വെങ്കില്‍ പുള്ളിക്കാരന്റെ കാളയെ എവിടെ പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്തുകാണും? അമ്മേ...എന്റെ കീഴെയെങ്ങാനും 

കൊണ്ടെക്കെട്ടിയോ ആ സാധനത്തെ? പുള്ളിയെ കണ്ടിട്ടായിരിക്കുമോ കടിച്ചാപ്പൊട്ടാത്ത ഈ പ്രവചനം ഒറ്റവാക്യത്തില്‍ ചേടുത്തി പറഞ്ഞേച്ചും 

 പോയത?ചേടുത്തി പറഞ്ഞാ പറഞ്ഞതാ,ഇത് വരെ തെറ്റിയിട്ടില്ല.കാലനും കൂടി ഈ പ്രവചനത്തിനായി കാതുകൂര്‍പ്പിക്കുമത്രേ! മുറിയ്ക്കുള്ളില്‍ അമ്മേം 

അപ്പേം ഉണ്ട്,ചെറിയമ്മേം അമ്മായിമാരും കൂട്ടക്കരച്ചിലും തൊടങ്ങി, കവുണിയിട്ട കൊറേ കെളവികള്‍ കൊന്ത ചൊല്ലിത്തുടങ്ങി.

ന സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യമര്‍ഹതി

പിച്ചവയ്ക്കുന്ന പ്രായം,കൊച്ചരിപ്പല്ല് മുളയ്ക്കുന്ന പ്രായം, കൊഞ്ചിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രായം, പറയാന്‍ പഠിക്കുന്ന പ്രായം.ഈ പ്രായത്തിലാണ് അവള്‍ക്ക് അമ്മയെ നഷ്ടപ്പെട്ടത്, ആരുടെയോ കയ്യില്‍ എത്തപ്പെട്ടത്, ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്, മരണത്തിന് വഴിപ്പെട്ടത്‌.ഫലക് വെറുമൊരു പെണ്‍കുഞ്ഞ് മാത്രമായിരുന്നു.ചോരയും നീരുമുള്ള പെണ്‍കുഞ്ഞ്, ഉറക്കെ കരയാന്‍ മാത്രം അറിയുന്ന പെണ്‍കുഞ്ഞ്, തെളിമയും വെണ്മയും ഉള്ള പെണ്‍കുഞ്ഞ്, സംരക്ഷിക്കാന്‍ ആരുമില്ലാതിരുന്ന പെണ്‍കുഞ്ഞ്, ആരൊക്കെയോ ചേര്‍ന്ന് ആക്രമിച്ച പെണ്‍കുഞ്ഞ്! കഴുകന്‍കണ്ണുകള്‍ തന്റെ മേലെ പതിച്ചപ്പോള്‍ മഞ്ഞിന്റെ ശോഭയോടെ അവള്‍ മോണകാട്ടി ചിരിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം, കൂര്‍ത്തനഖങ്ങള്‍ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോള്‍ അവള്‍ വാവിട്ട് കരഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവണം, ക്രൂര ധംഷ്ട്രകള്‍ കടിച്ചമര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ അവളുടെ കുഞ്ഞിപ്പല്ലുകള്‍ തരിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം, മരണത്തെ മുന്നില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ മുലപ്പാലിനായി ദാഹിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം.ഫലക് പോയി,ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന വാര്‍ത്തയായി,വാര്‍ത്തയില്‍ മറ്റൊരു ബലിമൃഗമായി...

പുണ്യമായി...

ആദ്യമായി കണ്ടപ്പോള്‍ അപൂര്‍വമായൊരു
അറിവിന്റെ ദേവനായി നിന്നൂ നീ മുന്നിലായി
പിന്നെയും കണ്ടപ്പോള്‍ നന്മകള്‍ വാഴുന്ന
മനസ്സിന്റെ വെണ്മയും കണ്ടറിഞ്ഞൂ

എന്നു വരും നീ?

എന്നു വരും നീ?
നീ എവിടെയാണ്?
നീ എന്നെ കാണുന്നുവോ?
എന്റെ കണ്ണീര്‍ അറിയുന്നുവോ?
എന്റെ വാക്ക് കേള്‍ക്കുന്നുവോ?
നീ എവിടെയാണ്?
ഇന്നും ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നു,
നിനക്കായി പ്രാതല്‍ ഒരുക്കി,
നിനക്കായി ഒരുങ്ങി,
നിന്റെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ ഒരുക്കി,
നിന്റെ പാട്ട് മൂളി,
നീ എവിടെയാണ്?
ഏതു കോണിലാണ്?
ഏതു താഴ്വരയിലാണ്?
ഏതു ഇരുട്ടിലാണ്?
രാത്രിയെ എനിക്ക് ഭയമാണ്,
ലോകത്തെ എനിക്ക് പേടിയാണ്,
ഇതിന്റ ഏതു കോണിലാണ് നീ?
എന്ന്‌ വരും നീ?

മോഹശകലം

പുഴയുടെ നിനവില്‍ ലയിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍,
മഴയുടെ കുളിരില്‍ അലിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍,
ആഴിതന്‍ അറയില്‍ ശയിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍,
നിന്‍ ചിരിയുടെ അമൃതായി പൊഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍...

ഗുരുദക്ഷിണ

"ദേവു ചേച്ചീടെ മോള്‍ ആമിയല്ലേ?" - മാസത്തില്‍ ഒരിക്കലുള്ള ഫ്രൂട്ട് ക്ലീനപ്പിനിടയിലെസുഖശയനത്തെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ടാണ് ബ്യൂട്ടീഷന്റെ പൊടുന്നനെയുള്ള ചോദ്യം കാതില്‍ മുഴങ്ങിയത്. ഫേസ്പായ്ക്ക് ഇടുമ്പോള്‍ സംസാരിച്ചാല്‍ മുഖത്ത് ചുളിവുകള്‍ വന്നേക്കുമെന്നുള്ള സൗന്ദര്യശാസ്ത്രത്തിലെ ആദ്യപാഠം നന്നേ അറിവുള്ളതുകൊണ്ട് "അതെ" എന്ന ഭാവത്തില്‍ ഞാന്‍ തലകുലുക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. "എന്നെ മനസ്സിലായില്ലേ?, ത്രെസിയാമ്മ ടീച്ചറുടെ മരുമകള്‍, ആനി". ആളെ ഇപ്പഴും ശരിക്കും മനസിലായില്ല എന്നത് എന്‍റെ മുഖത്ത് നിന്നും നല്ല വൃത്തിയായി വായിച്ചെടുത്ത ആനി ഒരു വരികൂടി ചേര്‍ത്തു - "ആമിയെ കളരിയില്‍ അക്ഷരം പഠിപ്പിച്ച ത്രെസിയാമ്മ ടീച്ചറുടെ മകന്റെ ഭാര്യ!".

കാണാമറയത്തെ മുത്തശ്ശന്‍

മുത്തശ്ശനെ ഞാന്‍ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല. എന്നെ ഒരു നോക്ക് കാണാന്‍ കാത്തുനിന്നില്ല എന്ന് വേണം പറയാന്‍. പക്ഷെ ഞാനീ അപ്പൂപ്പനെ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ഒന്നല്ല, ഒരായിരം വട്ടം.എട്ടാം ക്ലാസ്സില്‍ മലയാളത്തിന്‍‍‍‍‍‍‍ നൂറി‍ല്‍ നൂറ് കരസ്ഥമാക്കിയതിനു ടീച്ചറുടെ അഭിനന്ദനം ഏറ്റുവാങ്ങിയ കൊച്ചുമകളുടെ മുഖം കണ്ട് ദൂരത്തെവിടെയോ ഒളിച്ചിരുന്ന് കോരിത്തരിച്ച മുത്തശ്ശന്‍, ബിരുദത്തിനു literature എന്ന പൂതി ഉള്ളില്‍ ഊതിതെളിപ്പിച്ചുത്തന്ന രൂപമറിയാത്ത പിതാമഹന്‍, പിന്നെ, എഴുത്തിന്‍റെ ആദ്യപടികള്‍ ചവിട്ടി ക്കയറവേ കൈപിടിച്ചു താങ്ങായി കൂടെ നിന്ന ബലമുള്ള വലിയ അച്ഛന്‍, അക്ഷരങ്ങളെ കൂടെക്കൂട്ടിയപ്പോള്‍ കാണാമറയത്ത് എവിടെയോ ഇരുന്ന് ഒരു നൂറുവട്ടം നിറമിഴിയോടെ നെറുകില്‍ തൊട്ടനുഗ്രഹിച്ച എന്‍റെ മുത്തശ്ശന്‍.

ചേലേറും വള്ളുവനാട്

രാത്രിമഴ തിമിര്‍ത്ത് ആഘോഷിച്ച് അരങ്ങൊഴിഞ്ഞ ഒരു പുലര്‍കാലെ, വേഗത്തില്‍ പായുന്ന ബസിന്‍റെ കണ്ണാടിച്ചില്ലുകള്‍ പതുക്കെ തുറന്നു ഞാന്‍ എത്തിനോക്കി. നേരം പുലര്‍ന്നു തുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ളൂ. പാലക്കാടിന്‍റെ ഹരിതാഭയെ ക്ഷണനേരമെങ്കിലും കണ്‍മുന്നില്‍നിന്നും മിന്നിമായ്ക്കാന്‍ പ്രാപ്തരായ ഭീകരശകടങ്ങള്‍ ഇനിയും ഉറക്കം ഉണര്‍ന്നിട്ടില്ല. ഹാവൂ ! എന്‍റെ സഹയാത്രികരും സുഖസുഷുപ്തിയില്‍ത്തന്നെ.